ماه مهر و فصل رویش جوانه های امید گرامی باد
محبت معلم آنقدر تاثیرگذار است که اولین ماهِ فصلِ برگریزان را به افتخارحضورش ، ماه مهر نامگذاری می کنند .
محبت معلم آنقدر تاثیرگذار است که اولین ماهِ فصلِ برگریزان را به افتخارحضورش ، ماه مهر نامگذاری می کنند .
زنده نگه داشتن یاد و نام و راه شهیدان راهبرد حقیقی ملت ایران برای تحقق اهداف والای انقلاب اسلامی و عزت و سرافرازی ایران عزیز است.ا ز بیانات امام خامنه ای (۱۳۸۳/۰۴/۱۶)
می دانیم که …
یادواره می گیریم و کنگره شهدا ، پاسداشت می گیریم و به مادران و پدران شهدا نشان ملی اعطا می کنیم و به خیال خام می خواهیم یاد شهدا را زنده نگه داریم که کمتر از شهادت نیست .
این دانستن ها و این مراسمات بسیار زیبا و صد البته مورد نیاز است تا بلکه مقداری از نابسامانیهای فرهنگی را کاهش دهد . اما برای ترویج فرهنگ شهادت و ایثار چه کرده ایم ؟؟؟ برای شناخت انگیزه رهبر سیزده ساله چه کرده ایم ؟؟؟ بارها نام او را بر زبان آورده ایم به گونه ای که تمام ایرانیان نامش را شنیده اند ، اما چند نفر می دانند که پس از شهادت او چه شد ؟؟؟ پس از انفجار آن تانک ، چه بر سر بقیه نیروهای تجاوز گر آمد ؟؟؟ و آیا می دانیم راوی این حادثه کیست ؟؟؟
می دانیم شهادت چیست و به چه کسی شهید می گویند .
نه ، نه ، نه … به خدا قسم که نمی دانیم … که اگر می دانستیم مقام و جایگاه شهدا را نردبان رسیدن به اهداف حقیر و دنیوی خود نمی کردیم . که اگر می دانستیم سینمای دفاع مقدس به لودگی و دلقک بازی تبدیل نمی شد .
که اگر می دانستیم تمام تلاشمان برای زنده نگه داشتن فرهنگ شهادت منحصر نمی شد به چند عکس و کلیپ در سایتها و و بلاگهایمان
که اگر می دانستیم …
تا به حال چند وصیت نامه از شهدا خوانده ایم ؟؟؟ با بسیجی ها هستم ، کسانی که خود را سرباز ولایت می دانند ، با حزب اللهی ها ، با و لایتی ها ، به بیرون از این وادی که ایرادی وارد نیست ، به خودمان ایراد می گیرم که می دانیم اما به آنچه می دانیم ، ایمان نداریم . ما چه کرده ایم ؟؟؟ ما برای ترویج و تبیین فرهنگ مجاهدت و ایثار چه کرده ایم ؟؟؟ برای زنده نگه داشتن یاد شهدا که کمتر از شهادت نیست چه کرده ایم ؟؟؟ بعد از شهدا چه کرده ایم … ؟؟؟
بدی کردیم، خوبی یادمان رفت / ز دلها لای روبی یادمان رفت
به ویلای شمالی خو گرفتیم / شهیدان جنوبی یادمان رفت . . .
شادی روح شهدا صلوات
خوشا آنان که با عزت ز گیتی / بساط خویش برچیدند و رفتند
ز کالاهای این آشفته بازار / شهادت را پسندیدند و رفتند . . .
*حضرت رسول (صلّی الله علیه و آله) در بیانی فرمودند: مردی که بد اخلاقی همسرش را تحمل نماید، خداوند پاداشی مثل پاداش داوود پیامبر را به او عطا فرماید و زنی که بر بد اخلاقی همسرش صبر نماید، خداوند مثل ثواب آسیه، همسر فرعون، را به او عطا فرماید.(علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 100، ص 247، ح 30)
*حضرت رسول (صلّی الله علیه و آله) در ادامه فرمودند: یا علی، خدمت بدون منت و از روی محبت به اهل و عیال، مهریه حورالعینهای بهشتی است و حسنات و درجات انسان را فزونی میبخشد.(علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 101، ص 132، باب 6، ح1 )
*پیامبر اکرم (صلوات الله علیه و آله) فرمودند: به اهل و عیال خود خدمت نکند مگر صدّیق یا شهید یا مردی که خداوند خیر دنیا و آخرت او را بخواهد.( ری شهری، میزان الحکمه،7881 )
*یا علی، کسی که به همسرش در خانه خدمت نماید و بر این خدمت گزاری رو ترش نکند و منت نگذارد، خداوند نام او را در دیوان شهدا ثبت نماید… و برای هر قدمی که در یاری همسرش برمیدارد، ثواب یک حج و عمره به او عطا فرماید و به ازای هر رگی که در بدن اوست، برایش شهری در بهشت مقرر فرماید.(علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 101، ص 132، باب 6، ح 1)
*امام رضا (علیهالسلام) میفرماید: مهر و رأفت خداوند به زنان بیشتر از مردان است. حال اگر مردی موجب خوشحالی همسرش گردد، خداوند او را در روز قیامت خوشحال و شادمان گرداند. (کلینی، الکافی، ج 6، ص 6، ح 7)
*حضرت خطاب به امیر مؤمنان (علیهما السلام) فرمودند: یا علی، خدمت مرد به اهل و عیال از روی محبت و اشتیاق، کفاره گناهان بزرگ اوست که غضب پروردگار را خاموش میکند.(شعیری، تاجالدین، جامع الأخبار، ص 275، ح 751)
سعادت حقيقي انسان رسيدن به كمال انساني است و بالاترين سعادت رسيدن به قرب خداوند است و هر سعادت ديگر با اين ملاك و معيار سنجيده مي شود و برخي سعادت ها، سعادت هاي واسطه مي باشند.
تكامل انسان و رسيدن او به كمالات واقعي و انساني، تنها با اعمال و افعال اختياري حاصل مي شود و اگر عملي از روي اختيار نباشد، در تكامل انسان اثري ندارد. وقتي هدف والاي انسان رسيدن به كمال و بالاترين كمال قرب به خداوند متعال بود، رسيدن به اين هدف نيازمند پيمودن راهي مطمئن و ايمن و به دور از خطرها و انحرافات است. خداوندي كه ما را فطرتا كمال خواه و جوياي قرب به خود خلق كرده است، بدون شك راه رسيدن به اين هدف والا را به ما نشان داده است. عمل به احكام الهي و واجبات و محرمات و نيز توجه به الهامات خير و شر در درون ما، راه هاي رسيدن انسان به سعادت و كمال مي باشند. ناگفته پيداست كه تا انسان با راه آشنا نباشد و با آشنايان با راه آشنايي و ارتباط نداشته باشد، قادر به پيمودن آن به دور از انحراف و آسيب نمي باشد.
قرآن كريم و اولياي معصوم الهي، راه رسيدن به كمال را كه همان صراط مستقيم و شاهراه مطمئن بندگي است براي ما بيان كرده اند و نيروي عقل ما و الهامات خوبي و بدي در درون ما نيز ما را در تشخيص راه درست ياري مي كنند. دوري از وسوسه هاي شياطين وعبادت خداوند كه با عمل به احكام الهي و خواسته هاي ربوبي و قدم برداشتن در راه بندگي واقعي حاصل مي شود همان صراط مستقيم الهي است: «الم اعهد اليكم يا بني آدم الا تعبدوا الشيطان انه لكم عدو مبين و ان اعبدوني هذا صراط مستقيم» (يس، آيات 60 و 61). بنابراين براي رسيدن به كمال و سعادت حقيقي كه همان نزديك شدن به خداوند و قرب حق مي باشد، راهي مطمئن تر و كوتاه تر و استوارتر از عمل به تكاليف شرعي و پيروي از دستورات الهي و پيامبر(ص) و اهل بيت پاك او(ع) نداريم و اگر راهي بهتر و كوتاه تر و مطمئن تر وجود داشت بدون شك خداوند متعال و اوليائش آن را براي ما بيان مي كردند و ما را از آن محروم نمي كردند.